سلام به همه ی دوستای گلم ببخشید که من دیر به دیر میام.

مادری که بخواهد مایه پرورش یازده حجت خداوند باشد خمیره وجودی اش مانند نورش دارای ویژگی خاصی است که چنین بوده:

جبرئیل درحالی که سیبی رابه سینه چسبانیده بود بر زمین آمد.

سیب و سینه اش هر دو عرق کرده و عرقشان در هم آمیخت.

فرمود:ای محمد این هدیه ایست از طرف پروردگارت آن را تناول کن.

محمد(ص):سیب را به دونیم کردم چنان نوری از آن ساطع گردید که من را ترسانید.

گفت:بخور این نور منصوره فاطمه است .دختری است که خداوند از نهاد تو خارج می کند.نامش در زمین فاطمه ودرآسمان منصوره است چون شفیع دوستانش از آتش جهنم است ومحبتش جدای از دشمنانش

حال باید رسول خدا خویشتن را برای دریافت این تحفه آماده کند.

چهل روز به امر خداوند دوری خدیجه را تحمل کرد و روزه گرفت و عبادت کرد و غذای زمینی تناول نکرد.بعد از آن غذای بهشتی خورد وبه نزد خدیجه رفت..... (بحارج۴۳ص۱۸)

محمد دخترش را زیاد می بوسید زیرا سینه اش بوی بهشت می داد بوی آن سیبی را که خداوند با دستان خویش سیصد هزار سال قبل ازتولدش آفریده بود...

تا حالا در مورد خلقت نوری مادرمون چیزی شنیدید.

رسول خدا فرمود:خداوندمن وعلی وحسن وحسین را از نور مقدس آفرید.

وقتی خواست مخلوقات رابیافریند.نورمرا شکافت واز آن آسمانهاوزمین را آفرید.

من به خداسوگندبرتر از آسمانها و زمینم.

نور علی را شکافت و از آن عرش و کرسی را آفرید به خدا سوگندکه علی برتر از آنهاست.

از نور حسن حورالعین و ملائکه را آفرید به خدا قسم که حسن از آنها برتر است.

از نور حسین لوح و قلم را آفرید به خدا سوگند حسین از آنها برتر است.

در این هنگام شرق وغرب جهان در تاریکی فرو رفت .

ملائکه به حالت ضجه افتاده وگفتند:خداوندا به حق این اشباح ما را از گرداب ظلمت نجات بخش.

در این هنگام خداوند تکلم به دیگری کرد که از آن روحی آفرید.نور وروح را در هم

آمیخت و ار آن زهرا(فاطمه)را آفرید و او را جلو عرش قرار داد شرق وغرب روشن گردید به همین جهت نامش زهرا شد.(بحارالانوارج۳۶)

پس چرا ما دست به دامن این انوار مقدس نمی شیم؟

این نوری که شرق و غرب را از ظلمت نجات داد.بیایید و از مادرمون بخوایم همین طور که ملائکه را نجات داد ما را هم از این ظلمت نبودن آقایمان نجات دهد.

             این که پاره پاره به خاک سپرده می شود  

                              پاره تن کیست؟                                  

چه دشمن می داشتنداو را که بعداز اودخترش این چنین زخم آلوداست

     ندیدم اما شنیده ام از راستگویانی که عجیب آزردنداو را

                    و جالب آنکه گفته است پدرش:

((هرکه بیازارد او را آزرده است مرا و هرکه بیازاردمرارنجانیده است خدا را))

پس باید خدایشان عجیب از دستشان رنجیده باشد؟!

به یادم آمد آن روزی را که آغاز کردیم  دعا را برای آن در پس پرده غیبت تا شایدچشممان به زینت دیدار روی او مومن شود.

چه خالصانه فرج طلب می کردیم . اما نمی آمد.

گمان می کردیم که اشتباه دعا می کنیم !اما آرام آرام فهمیدیم که قصد امتحان ما را دارد.

متوقعم از تو که درپس پرده غیبتی برایم دعا کنی .از آنجا که در کتابی خواندم (مکیال المکارم)

مردی سنی مذهب فقیر اما زبان دار و پر جرعت به قصد دادخواهی به دربار متوکل رفته بود.

بانگ زدند: ((متوکل علی بن محمد پسر رسول خدا رامی خواهد)) 

مرد سنی جویا شد که او کیست؟     گفتند:رافضی هاامامش می خوانند گویامتوکل قصدکشتن او را دارد.

  مردسنی:می ایستم تااو را ببینم. و ایستاد و اورا دید وچون اورا دیدگفت:چنان مهر او درسینه ام جای گرفت که خیرخیر او را می نگریستم و او خاشعانه یال اسبش را نگاه می کرد.

من از اینهمه زیبایی در دل لب به دعا گشودم:

که ای خدا این مرد چه مهربان است ورئوف .چه زیباست ورعنا الهی که از شر متوکل در امان بماند وکسی آسیبی به او نرساند.

همچنان مشغول دعا در دل بود که با مرکبش از کنارش گذر کردوگفت:

آمین خدا دعایت را اجابت کند وتورا از مال و منال وفرزندان غنی سازد. 

این آمین او برنجوای قلبم تکان داد دلم را واز آن خود کرددلم را چون به شهر خود باز گشتم خود را ازمال ومنال وفرزندان غنی یافتم وباقی عمر را به او که راز دلم شنیده اقتدا کرده شیعه شدم.

  حقم ده که متوقع باشم ازتوکه او سنی بود وما شیعه .

اوچون وصفش شنید ایستادتاببیندش .چون دیدش دندان گیر محبت اوشد.عاشق شدو اوچون برنجوای دلش آمین گفت یقین پیداکردوشیعه شد.

درحالی که من وصفش شنیده چند سالی ایستاده اماندیدمش باآنکه ندیدمش دندان گیر محبت اویم عاشق اویم  .

اودعادردل گفت وبروی او یقین کرد من دعا برلب میگویم وبه خیال تویقین کردم .

بادیده هیچ ندیده ایم وبا گوش هیچ نشنیده ایم 

ماییم ((یومنون بالغیب)) پس چرا دعایمان اجابت نمی شود؟

 چرا دعایمان نمی کنی؟ این امتحان تا به کی به درازا میکشد؟